تبلیغات
دبستان پسرانه حر ریاحی

دبستان پسرانه حر ریاحی
HOR RIAHI SCHOOL 
قالب وبلاگ
نویسندگان
نظر سنجی
نظر شما راجع شورای دانش آموزی چیست؟





گروه پروشی وبلاگ دبستان حرریاحی:

عاشورا چیست؟

آنتوان بارا نویسنده مسیحی کتاب «حسین در اندیشه مسیحی» تأثیر عمیق و همه جانبه ای که از موضوع شهادت سالار شهیدان و سید مظلومان عالم حضرت اباعبدالله الحسین(ع) در عالم و آدم پدید آمده است و هر سال با سالروز فرا رسیدن سالروز شهادت او و یارانش تجدید می شود و به اوج می رسد از سرمایه های گران و بزرگی است که با بهره مندی و تکیه بر این موضوع بی بدیل می توان به انتقال ارزش ها، مفاهیم و آموزه های جان بخش الهی و اصلاح و تغییر رفتار مردم در مسیر تعالی و رشد جامعه پرداخت. عاشورا یک حادثه تاریخی صرف نبود، عاشورا یک فرهنگ، یک جریان مستمر و یک سر مشق دائمی برای امت اسلام بود.

حضرت امام حسین (ع) با این حرکت- که در زمان خود دارای توجیه عقلانی و منطقی کاملاً روشنی بود- یک سرمشق را برای امت اسلامی نوشت و به یادگار گذاشت. این سرمشق فقط شهید شدن هم نیست یک مجموعه مرکب و پیچیده و بسیار عمیق است؛ سه عنصر در حرکت امام حسین (ع) وجود دارد : عنصر منطق و عقل،  عنصر حماسه و عزّت و  عنصر عاطفه.

در این نوشتار به چند نکته مهم به صورت اشاره ای و گذرا، پرداخته می شود.

1- خلاصه ای از زندگینامه حضرت امام حسین (ع)

2- ماهیت و عوامل قیام عاشورا

3- عوامل پیدایش نهضت امام حسین (ع)

4- ارزش هر یک از عوامل سه گانه؟

5- وصیت نامه اعتقادی سیاسی امام (ع)

6- تفکر و حرکت های ضد اسلامی معاویه

7- یزید چهره منفور جامعه اسلامی

شناخت مختصری از زندگانی امام

سومین امام معصوم، در سوم (یا چهارم) شعبان سال چهارم هجری در شهر مدینه دیده به جهان گشود. او دومین ثمره پیوند علی-علیه السلام- وحضرت فاطمه دختر پیامبر اسلام صلی الله علیه و اله و سلم بود.

حسین بن علی - علیه السلام - در دوران عمر خود به شجاعت و آزادگی و ایستادگی در برابر ظلم و ستم شهرت داشت.

مراحل زندگی حسین بن علی علیه السلام-

حسین بن علی- علیه السلام - مدت شش سال از دوران کودکی خود را در زمان جد بزرگوار خود سپری کرد و پس از رحلت آن حضرت، مدت سی سال در کنار پدرش امیرمؤمنان- علیه السلام - زندگی کرد و در حوادث مهم دوران خلافت ایشان به صورت فعال شرکت داشت. پس از شهادت امیر مؤمنان - علیه السلام - (درسال40هجری) به مدت ده سال در صحنه سیاسی و اجتماعی در کنار برادر بزرگ خود حسن بن علی- علیه السلام - قرار داشت و پس از شهادت امام حسن- علیه السلام - (درسال50هجری) به مدت ده سال، در اوج قدرت معاویة بن ابی سفیان، بارها با وی پنجه در افکند و پس از مرگ وی نیز در برابر حکومت پسرش یزید قیام کرد و در محرم سال 61 هجری در سرزمین کربلا به شهادت رسید.

اوضاع سیاسی و اجتماعی دوران امامت امام حسین

در زمان امام حسین علیه السلام- انحراف از اصول و موازین اسلام، که از «سقیفه» شروع شده و در زمان عثمان گسترش یافته بود، به اوج خود رسیده بود. در آن زمان معاویه که سالها لز سوی خلیفه دوم و سوم به عنوان استاندار در منطقه شام حکومت کرده و موقعیت خود را کاملاً تثبیت کرده بود، به نام خلیفه مسلمین سرنوشت و مقدرات  کشور اسلامی را در دست گرفت حزب ضد اسلامی اموی را بر امت اسلام مسلط ساخته بود و به کمک عمال ستمگر و یغماگر خود مانند: زیاد بن ابیه، عمروبن عاص، سَمُرَة بن جُندُب و... حکومت سلطنتی استبدادی تشکیل داده، چهره اسلام را وارونه ساخته بود.

سیاست ضد اسلامی معاویه ، به اضافه عوامل دیگری همچون ترویج فرقه های باطل نظیر: جَبریّه و مُرجِئَه که از نظر عقیدتی با سیاست معاویه هم سو بودند، آثار شوم و مرگباری در جامعه به وجود آورده و سکوت تلخ و ذلّت بار را به جامعه حکمفرما ساخته بود. در اثر این سیاست شوم، شخصیت جامعه اسلامی مسخ و ارزش هها دگرگون شده بود، به طوری که مسلمانان، با آنکه می دانستند اسلام هیچ وقت اجازه نمی دهد آنان مطیع زمامداران بیدادگری باشند که به نام دین بر آنان حکومت می کنند، با این حال بر اثر ضعف و ترس و نا آگاهی، از زمامداران ستمگر پشتیبانی می کردند. در اثر این سیاست، مسلمانان، بر خلاف منطق قرآن و تعالیم پیامبر، تبدیل به افرادی ترسو، سازشکار، و ظاهر ساز گشته بودند.

در آن روزگار، گاه گاه اعتراض های پراکنده ای مثل مخالفت «حُجر بن عَدِیّ» و «عَمرو بن حَمِق خُزاعی» و امثال آنها صورت می گرفت که نشان می داد جامعه در زیر فشار ستم معاویه دست و پا می زند، ولی این مخالفت های پراکنده، آنچنانکه لازم بود، به نتیجه نمی رسید و به صورت یک جنبش عملی و عمومی در نمی آمد، بلکه شعله آن بسرعت خاموش می گشت، زیرا حکومت وقت، سران جنبش را می کشت و انقلاب را در نطفه خفه می کرد و جامعه هیچ تکانی نمی خورد.

ماهیت و عوامل قیام عاشورا

در مورد نهضت امام حسین-علیه السلام- سؤالاتی مطرح شده است که روشن شدن علل قیام آن حضرت بستگی به پاسخ این سؤالات دارد. سؤالات چنین است:

1-آیا اگر یزید برای گرفتن بیعت از امام حسین به او فشار نمی آورد، باز هم او با حکوممت یزید مخالفت می کرد؟

2-آیا مردم کوفه امام حسین را به کوفه دعوت نمی کردند، باز هم این قیام رخ می داد؟

3-آیا این قیام و نهضت، یک اقدام حساب نشده و ناآگاهانه و یک انقلاب انفجاری بود از نوع قیام ها و انفجارهای اجتماعی که امروز مادیها مطرح می کنند؟ یا یک انقلاب آگاهانه و حساب شده بود؟ برای روشن شدن پاسخ این سؤالات لازم است مقدمتاً یاد آور شویم که بر خلاف پدیده های طبیعی که معمولاً تک ماهیتی هستند، پدیده های اجتماعی ممکن است چند ماهیتی باشند مثلاً یک فلز نمی تواند در یک زمان، هم ماهیت طلا داشته باشد و هم ماهیت مس، ولی پدیده های اجتماعی می توانند در آن واحد چند بعد داشته باشند و عوامل مختلفی در پیدایش آنها موثر باشد. مثلاً یک نهضت می تواند دارای ماهیت عکس العملی باشد یعنی صرفاً یک عکس العمل باشد، و در عین حال می تواند ماهیت تهاجمی نیز داشته باشد و در صورت داشتن ماهیت عکسل العملی، ممکن است در برابر یک جریان، عکس العمل منفی و در برابر جریان دیگر عکس العمل مثبت بشمار برود.

قیام امام حسین علیه السلام- از این گونه پدیده ها بود و همه این ها در نهضت آن حضرت وجود داشت، زیرا عوامل مختلف در آن اثر داشت که ذیلاً توضیح می دهیم :

عوامل پیدایش نهضت امام حسین

سه عامل یاد شده در زیر، در پیدایش این قیام و نهضت اثر داشت:

1- در خواست بیعت از امام حسین-علیه السلام- برای یزید و وارد آوردن فشار به آن حضرت به این منظور؛

2- دعوت مردم کوفه از امام حسین -علیه السلام- به عراق؛

3- عامل امر به معروف و نهی از منکر که امام حسین-علیه السلام- از روز نخست از مدینه با این شعار حرکت کرد.

اکنون هر کدام از اینها را توضیح می دهیم تا ببینیم قیام امام حسین علیه السلام- با توجه به هر یک از اینها چه ماهیتی داشته و سهم هر کدام از اینها در این انقلاب چقدر بوده است؟

1- مخالفت با بیعت یزید

 از نظر زمانی، نخستین عامل، در خواست بیعت از امام حسین علیه السلام- از طرف حکومت یزید و مخالفت آن حضرت با این بیعت است. چنان که مورخان می گویند، پس از مرگ معاویه در نیمه ماه رجب 60 هجری یزید به «ولید بن عُتبة بن ابی سفیان»، حاکم مدینه، نوشت که از حسین بن علی برای خلافت او بیعت بگیرد و به وی فرصت تاخیر در این کار را ندهد. با رسیدن نامه یزید، حاکم مدینه حسین بن علی علیه االسلام- را خواست و موضوع را با او در میان گذاشت. حسین-علیه السلام- که از زمان حیات معاویه با ولیعهدی یزید به شدت مخالفت کرده بود، این بار نیز از بیعت سر باز زد. زیرا بیعت با یزید، نه تنها به معنای صحه گذاشتن بر خلافت شخص ننگینی مانند او بود، بلکه به معنای تأیید بدعت بزرگی همچون تأسیس رژیم سلطنتی بود که معاویه آن را پایه گذاری کرده بود. چند روز فشار از طرف حاکم مدینه ادامه داشت، ولی حسین بن علی علیه السلام- در برابر آن مقاومت می کرد. بر اثر تشدید فشار، حضرت در 28 رجب با اعضای خانواده و گروهی از بنی هاشم، مدینه را به سوی مکه ترک گفت و در سوم شهبان وارد این شهر شد. انتخاب مکه از میان شهرهای مختلف، به این دلیل بود که مکه، حرم امن بود، و علاوه بر آن موسم حج در پیش بود و با توجه به اجتماع قریب الوقوع حجاج در مکه، این شهر بهترین جا برای ابلاغ  پیام امام و رساندن اهداف او به اطلاع مسلمانان بود.

نهضت امام حسین علیه السلام- تا اینجا ماهیت عکس العملی داشت، آنهم عکس العملی منفی در بابر یک تقاضای نامشروع، زیرا حکومت یزید از او با فشار و اصرار بیعت می خواست و او خودداری می ورزید؛ ولی در هر حال این موضوع روشن است که امام پیش از انکه دعوت کوفیان پیش آید، در برابر فشار حکومت یزید، از خود مخالفت نشان داد و اگر دعوت آنان نیز نبود، باز امام با یزید بیعت نمی کرد.


نویسنده:میلاد یوسفی مشعوف

كد مطلب:7




[ جمعه 3 آذر 1391 ] [ 09:23 ق.ظ ] [ حر ریاحی ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ


این وبلاگ متعلق به مدرسه ی حر ریاحی است كه سعی می كند با اطلاع رسانی به دانش آموزان این مدرسه گام بلندی تا رسیدن به یك مدرسه ی نمونه بردارد.

آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :